Op het hoogtepunt van de siësta naar de stad om voorraad in te slaan – we houden van een risico. Maar ook deze keer hebben we geluk: er is een markt. Sera is er niet erg van te spreken, veel kabaal, veel geur en veel mensen. Maar ze slaat zich erdoorheen, gekoesterd aan Dennis’ borst in de draagzak. Wij zijn verbaal weer erg creatief en komen weg met zakken vol groente en fruit, genietend van de ingevoerde euro. Dat maakt de standaard vakantie-omreken-ellende overbodig. Tenminste, nadat je door hebt dat ze hier alles in centen benoemen. Paprika’s voor 150 euro leek ons al wat veel.
Het reisplan voor de komende week is al getrokken, maar we blijven hier eerst nog een nachtje. Even wat druk van de ketel halen qua werk (staat best wel bizar, een bejaarde caravan met twee flitsende laptops zoemend op tafel) en klusjes (lekke band laten repareren, website aanvullen) maar vooral ook lekker ontspannen.
Sera doet lekker mee.
