We zijn de 9 maanden van de zwangerschap bestookt met goede adviezen en praktische tips over meer dan we wilden weten, maar niemand heeft ons iets kunnen voorbereiden op de aardverschuiving die een nieuw kind teweegbrengt….
Superlatieven schieten tekort (passende BH’s ook).
We zijn nu al zeven dagen verder. De laatste vijf dagen hebben we naast Seraphina ook Friso over de vloer gehad, grote vriend en heerlijke druktemaker. Hij was speciaal voor de geboorte overgekomen uit Boston voor een intensieve kennismaking met Sera en ons in de rol als ouder. Zijn extra paar handen bleken geen overbodige luxe: voor eten werd gezorgd (dat vergaten wij regelmatig), als portier was hij minder weekhartig dan wij (de babyroes maakte dat we iedereen binnenlieten) en als derde persoon bleek hij een goede bliksemafleider in onze botsingen bij het groeien in de ouder-rol. Een berg cadeautjes lichter en met een overdosis aan babypraat, borstenblootstelling, kraamkennis en poepgeur is hij vandaag weer vertrokken. Sanne zal zijn meesterlijke massages missen, Sera zijn lekker brede borst…
Voor ons begint het pas. We raken beetje bij beetje vertrouwd met de rituelen die bij een baby komen kijken. Als we vijf uur slapen per nacht is het veel. Overdag willen we het wel, maar schiet het er vaak bij in. We willen ook nog zo veel, bijkletsen met elkaar, indrukken verwerken, eindelijk douchen, website bijwerken, achterstallig werk oppakken, alweer luiers kopen, en voor je het weet ben je al weer toe aan de volgende ronde van Sera voeden, luiers verschonen, beetje spelen en weer naar bed.
De rollercoaster van emoties waar we in verkeren is nog lang niet op z’n eind, we lachen veel, huilen bij overdruk en weten bijna niet waar we onze hoeveelheid geluk moeten laten. Gelukkig zijn we rijk aan mensen die het met ons willen delen! Seraphine wordt door hen schandalig verwend met schapevellen, knuffels, wijze woorden, glimmende speeltjes en zachte pakjes maar vooral met veel aandacht en liefde. Geweldig!
Maar nu eerst weer even met ons drieën, ik hoor alweer wat gepruttel op de achtergrond – de hoogste tijd voor het volgende ritueel…