In alle turbulentie rondom Sera’s wilde buien zouden we bijna Taran vergeten. Deze kleine man doet het geweldig, hij is al bijna helemaal ontkreukeld, heeft zich al weer ruim naar boven zijn geboortegewicht gedronken en slaapt dwars door alle rumoer van zijn zus heen.
Taran hangt nog een beetje in zijn buik-ritme, dat wil zeggen actief zijn ‘s nachts en rusten overdag. Niet verkeerd nu dat Sera zoveel aandacht wil op de dag. Vanaf een uur of 21:00 komt Taran tot leven, met steeds meer open ogen en een onderzoekende blik. Vaak in de armen van Dennis die met zo’n warm bolletje mens op de bank roezig wegzakt.
In de stilte van de nacht hebben Taran en ik de voedingsuurtjes voor exclusieve aandacht en de tijd om elkaar te leren kennen. Een beetje slim persoon berekent al snel bijzonder weinig uren die ons nog resteren voor werk en elkaar, en inderdaad, dat is een uitdaging. We bekijken het voor nu nog maar even per dag (weer een dag overleefd…).
Uiteindelijk zullen we ook met deze weelde aan aandachtvragende wezens onze draai vinden. En tot die tijd is het devies: genieten!!
