We willen ruimte om te leven & te spelen. Delft wordt de stad waar we dat gaan vinden (vinden wij). Dus de kids alvast daar op school gezet terwijl we nog geen huis hebben. Dat is elke ochtend een flink stuk rijden vanuit het Andere Huis, maar we mikken op de toekomst. We zoeken en vinden ook nog wel huizen maar er zijn altijd ‘maren’ waardoor het niet doorzet. Uiteindelijk besluiten we maar te huren in Delft, dan kunnen we in ieder geval weg uit het droevig stemmende donkere andere huis.
En terwijl we settelen in Het Grote Huis (want dat is het: tuin voor, zij en achter, garage en schuur, groot grasveld erachter en 5 kamers boven… best groot) nemen we onze ruimte goed in. Zo sterk dat weer weggaan steeds vervelender voelt. Ik zet hoog in op de aankoop, volgens Dennis niet vrij van enige emotionele chantage & pressie. Kennelijk met succes want het lukt! Eindelijk hebben we de ruimte om elkaar te ontlopen & te ontmoeten (allebei nodig), kunnen de kids los van ouderlijk toezicht op avontuur en kunnen we scharrelen in het groen. Geluk!!
